Przejdź do treści
Lektury Polskie Kanon CKE 2026/2027
Menu
Arkusze CKE

Onomatopeja (wyraz dźwiękonaśladowczy)

Wyraz naśladujący dźwięk, który samym brzmieniem podrabia to, co opisuje. W haśle: definicja w praktyce, 4 cechy rozpoznawcze, 1 przykład z lektur w bazie serwisu i 3 terminy, z którymi łatwo go pomylić.

Definicja w praktyce

Onomatopeja, czyli wyraz dźwiękonaśladowczy, to słowo, którego brzmienie naśladuje dźwięk występujący w rzeczywistości: „kap", „bęc", „szum", „trach". Czytając je, słyszymy to, o czym mówi tekst.

Działanie onomatopei opiera się na bezpośredniości: nie musisz wyobrażać sobie dźwięku, bo słowo już go podrabia. Dlatego jest tak skuteczna w wierszach dla dzieci i w utworach o przyrodzie. Nagromadzenie wyrazów dźwiękonaśladowczych nazywa się dźwiękonaśladownictwem i bywa konstrukcją całego utworu.

Klasycznym przykładem jest wiersz zbudowany z imitowanych głosów ptaków: autor zestawia nazwy ptaków i wyrazy podrabiające ich śpiew, dzięki czemu tekst brzmi jak audycja radiowa. Onomatopeja łączy się tu z rytmem i powtórzeniem.

Lista cech rozpoznawczych niżej rozbija tę definicję na pojedyncze sygnały, których szukasz w tekście. Czytaj je razem z definicją, a nie zamiast niej: definicja mówi, co to jest, lista mówi, czego konkretnie szukać.

Jak rozpoznać ten termin w tekście

Cechy rozpoznawcze to lista kontrolna. W tekście rzadko widzisz wszystkie naraz: na początku wystarcza jedna, żeby wiedzieć, z czym masz do czynienia, a pozostałe pozwalają nazwać zjawisko precyzyjnie. Sprawdzaj je w podanej kolejności - od najbardziej widocznej do najbardziej szczegółowej.

  • Brzmienie wyrazu naśladuje opisywany dźwięk
  • Działa bezpośrednio: czytelnik słyszy, nie tylko rozumie
  • Nagromadzenie tworzy dźwiękonaśladownictwo całego utworu
  • Częsta w wierszach dla dzieci i w tekstach o przyrodzie

Przykłady w lekturach szkolnych

Ten termin ilustruje 1 lekturę z bazy serwisu: Wiersze dla dzieci. Przy każdej podajemy formę i poziom opracowania, liczby z opracowania, motywy, tematy, czas i miejsce akcji oraz fakty źródłowe, w których wraca słownictwo tego hasła.

Wiersze dla dzieci - Julian Tuwim

Forma z bazy: zbiór wierszy dla dzieci (poezja dziecięca: wiersze rymowane, dźwiękonaśladowcze i humorystyczne)

Rodzaj i zakres
Poezja, wybór
Poziom opracowania
klasy 1–3 szkoły podstawowej
Rok wydania
1938 r.
Epoka
Dwudziestolecie międzywojenne
Status w kanonie
propozycja
Postacie w opracowaniu
12
Zdarzenia w planie wydarzeń
15
Pytania quizowe w opracowaniu
12
Fakty źródłowe w bazie
86
  • Motywy oznaczone w bazie: Humor, groteska i absurd, Język, mowa i porozumienie, Postęp, technika i cywilizacja i Zabawa, święto i radość.
  • Tematy w opracowaniu: Dźwięk naśladujący świat, Rytm, refren i wyliczanka, Humor i absurd, Wspólny wysiłek, Roztargnienie i zapominalstwo, Nauka ukryta w zabawie i Dawny obraz innych kultur.
  • Czas i miejsce akcji: stacja kolejowa i trasa pociągu; ogród i pole z rzepką; afrykańska wioska i szkoła; dom pana Hilarego; podniebna podróż aeroplanem; dwudziestolecie międzywojenne.

Z bazy faktów: Lokomotywa jest przykładem onomatopei: dobór wyrazów naśladuje brzmieniem pracę maszyny, a rytm wiersza przyspiesza razem z pociągiem.

Z bazy faktów: Ptasie radio jest popisem dźwiękonaśladownictwa: nagromadzenie nazw ptaków i wyrazów imitujących ich głosy sprawia, że utwór brzmi jak wiele głosów naraz i wymaga czytania na głos.

Z bazy faktów: 1947: wiersze trafiają do muzyki: Witold Lutosławski wykorzystuje Kotek i Idzie Grzesia w cyklu piosenek dziecinnych, dzięki czemu oba teksty funkcjonują także jako śpiewane miniatury.

Z bazy faktów: Dźwięk naśladujący świat: Tuwim dobiera wyrazy tak, aby ich brzmienie przypominało pracę maszyny, głosy ptaków albo odgłosy domowe; dlatego Lokomotywa i Ptasie radio są przykładami onomatopei i domagają się czytania na głos.

Liczby powyżej to stan opracowań w bazie serwisu; zmieniają się razem z nią.

Na egzaminie

Wskazówka Egzaminacyjna CKE

Na egzaminie: Onomatopeję pokazuj na cytacie i natychmiast przechodź do funkcji: buduje słuchową wyobraźnię odbiorcy i wyznacza rytm. Wskaż, że nagromadzenie takich wyrazów jest zabiegiem kompozycyjnym, nie przypadkiem.

Na egzaminie ósmoklasisty arkusz z języka polskiego ma 45 punktów: 25 za część pierwszą i 20 za wypracowanie, a praca o objętości 180 wyrazów lub mniejszej jest oceniana wyłącznie w kryteriach 1, 2 i 3.

Kryterium „Kompetencje literackie i kulturowe" jest tam wycenione na 0–2 punkty i obejmuje poprawność rzeczową.

Termin opisuje formę, a nie treść, więc w wypowiedzi pisemnej działa inaczej niż fabuła: nazywa to, co robi autor tekstu. Warto pokazać go na konkretnym fragmencie - najpierw wskazać cechę z listy wyżej, a dopiero potem użyć nazwy.

Liczby o arkuszach pochodzą wyłącznie z informatorów CKE obowiązujących w sesji 2027, zweryfikowanych w dokumentacji produktu („WERYFIKACJA-zrodla-egzaminacyjne"); nie są przepisane z podręcznika ani z opracowań komercyjnych.

Terminy, które łatwo pomylić

Najczęstsze pułapki: nie każdy wyraz związany z dźwiękiem jest onomatopeją - „muzyka" opisuje dźwięk, ale go nie naśladuje. Druga pułapka to pomijanie funkcji: onomatopeja nie tylko zdobi, ale też ustawia tempo i sprawia, że odbiorca staje się słuchaczem.

W słowniku hasło „Onomatopeja (wyraz dźwiękonaśladowczy)" stoi obok haseł „Rytm", „Refren" i „Rym". Poniżej definicja każdego sąsiada i - jeśli baza ją podaje - zdanie, które tę różnicę rozstrzyga.

Rytm

Regularne powtarzanie się elementów w wierszu - akcentów, sylab, pauz - które nadaje tekstowi wyczuwalne tempo.

Definicja tego hasła odnosi się do sąsiada wprost: „Onomatopeja łączy się tu z rytmem i powtórzeniem."

Refren

Powtarzający się wers albo zwrot, powracający w tym samym miejscu utworu, najczęściej na końcu strofy.

Baza słownika nie ma dla tej pary osobnego zdania rozróżniającego - różnicę wyznacza definicja sąsiada powyżej i akapit o najczęstszych pułapkach na początku tej sekcji.

Rym

Powtórzenie jednakowego albo podobnego brzmienia na końcu wersów, najczęściej od ostatniej akcentowanej samogłoski.

Baza słownika nie ma dla tej pary osobnego zdania rozróżniającego - różnicę wyznacza definicja sąsiada powyżej i akapit o najczęstszych pułapkach na początku tej sekcji.

Opracowania lektur z przykładami

Te same lektury w wersji do kliknięcia - każde opracowanie ma streszczenie, bohaterów, plan wydarzeń, motywy i quiz.

Ta lektura: 86 faktów źródłowych, każdy z odniesieniem do źródła. Jak powstają opracowania

Skąd pochodzą informacje na tej stronie

  • Definicja, cechy i wskazówka egzaminacyjna: baza słownika terminów literackich serwisu (34 hasła).
  • Opisy lektur, motywy, tematy i czas akcji: opracowania z katalogu serwisu (110 pozycji).
  • Fakty źródłowe: baza faktów opracowań; na tej stronie pokazujemy 4 dopasowane zdania z 1 lektury.
  • Liczby o arkuszach egzaminacyjnych: informatory CKE obowiązujące w sesji 2027, opisane w dokumentacji produktu.

Powiązane gatunki, epoki, motywy i autorzy dla pojęcia: Onomatopeja (wyraz dźwiękonaśladowczy)

Sprawdź, w których katalogach gatunków, epokach historycznoliterackich i u których pisarzy najpełniej realizuje się to pojęcie.

Weryfikacja i lektura źródłowa

Źródła zewnętrzne, biblioteka cyfrowa i materiały CKE

Zweryfikowane zasoby instytucji publicznych, bibliotek cyfrowych oraz informatorów egzaminacyjnych, które poszerzają kontekst lekturowy i historycznoliteracki.