Biblia: stworzenie świata i przypowieści ewangeliczne

Czas, miejsce i punkt wyjścia

Tło i przestrzeń wydarzeń

Pustkowie i chaos przed stworzeniem — stan, w którym Bóg rozpoczyna dzieło tworzenia; Ogród Eden — rajski ogród z drzewem życia i drzewem poznania dobra i zła; Ziemia po wygnaniu — świat pracy, cierpienia i śmierci, w którym żyją potomkowie Adama i Ewy; Arka Noego i wody potopu — przestrzeń ocalenia i kary dla świata.

Początek historii i zawiązanie akcji

Na początku świata nie istniał jeszcze uporządkowany kosmos: ziemia była pusta i bezkształtna, a nad wodami unosił się duch Boży. Stworzenie świata zostało opisane jako dzieło rozłożone na sześć dni, zakończone odpoczynkiem siódmego dnia.

Przebieg wydarzeń i węzłowe wątki

Stworzenie świata w sześć dni

Bóg stwarza kolejno światłość, sklepienie nieba, ląd i rośliny, ciała niebieskie, zwierzęta wodne i ptaki, zwierzęta lądowe oraz człowieka.

Umieszczenie człowieka w ogrodzie Eden

Bóg sadzi ogród Eden i powierza człowiekowi jego uprawę oraz strzeżenie.

Stworzenie Ewy

Z żebra Adama powstaje Kobieta, która otrzymuje imię Ewa.

Grzech pierwszych ludzi

Ewa ulega namowie węża i spożywa zakazany owoc, a następnie podaje go Adamowi.

Wygnanie z raju

Za nieposłuszeństwo ludzie zostają wygnani z Edenu, a drogi do drzewa życia strzegą istoty z ognistym mieczem.

Ofiary Kaina i Abla

Kain składa ofiarę z plonów, a Abel że zwierząt; ofiara Abla zostaje przyjęta, co budzi gniew Kaina.

Bratobójstwo

Kain zabija Abla na polu, dopuszczając się pierwszego morderstwa w dziejach ludzi.

Wyrok i znak Kaina

Bóg skazuje Kaina na tułaczkę, ale daje mu znak chroniący go przed śmiercią.

Decyzja o potopie

Wobec zepsucia ludzi Bóg postanawia zgładzić świat potopem, zachowując Noego i jego rodzinę.

Budowa arki i wejście do niej

Noe buduje arkę i wprowadza do niej swoją rodzinę oraz pary zwierząt wszystkich gatunków.

Potop na ziemi

Wody zalewają ziemię i zakrywają najwyższe góry, niszcząc wszystko poza arką.

Gołębica i opadanie wód

Wypuszczane z arki ptaki pozwalają Noemu ustalić, że wody opadają, a gołębica przynosi dowód wysychania ziemi.

Przymierze i znak tęczy

Po potopie Bóg zawiera z Noem przymierze, którego widomym znakiem na niebie jest tęcza.

Ratunek niemowlęcia w Nilu

Mojżesz jako niemowlę zostaje ukryty w koszyku na wodach Nilu i znaleziony przez córkę faraona.

Powołanie przy płonącym krzewie

Na pustyni Mojżesz spotyka płonący krzew i otrzymuje od Boga misję wyprowadzenia ludu z Egiptu.

Plagi egipskie i opór faraona

Kolejne żądania Mojżesza spotykają się z oporem faraona, na Egipt spadają plagi.

Przejście przez morze

Lud wychodzi z Egiptu przez morze, którego wody rozstępują się, a następnie zamykają nad wojskiem faraona.

Dekalog na Synaju

Mojżesz otrzymuje na górze Synaj kamienne tablice z dziesięcioma przykazaniami.

Przypowieść o siewcy

Jezus opowiada o ziarnach padających na różne podłoża i wyjaśnia, że oznaczają one słowo Boże przyjmowane w różny sposób.

Przypowieść o synu marnotrawnym

Jezus opowiada o synu, który roztrwonił majątek, powrócił w pokorze i został przyjęty przez miłosiernego ojca.

Przypowieść o miłosiernym Samarytaninie

Jezus opowiada o obcym, który jako jedyny pomaga pobitemu podróżnemu, podczas gdy kapłan i lewita przechodzą obojętnie.

Finał i rozwiązanie

Zakończenie losów bohaterów

Wybrane fragmenty nie tworzą jednej fabuły, dlatego nie mają wspólnego zakończenia, ale każdy z nich kończy się wyraźną pointą. Opowiadanie o stworzeniu kończy się odpoczynkiem siódmego dnia i błogosławieństwem tego dnia.

Puentujące rozstrzygnięcie

Historia pierwszych ludzi kończy się wygnaniem z Edenu i utratą dostępu do drzewa życia. Opowieść o Kainie i Ablu kończy się wyrokiem tułaczki i ochronnym znakiem dla zabójcy.